Nagroda – szkic i projekt

Idea projektu

Pomysłodawczyniami projektu nagrody są Ellen Wölk i jej matka Astrid Wölk. Również ich historia rodzinna naznaczona jest „doświadczeniami pogranicza" – ucieczką, wywłaszczeniem i powrotem do ojczyzny. Rodzina spędziła znaczną część życia na wyspie Uznam. Astrid Wölk mieszka i pracuje dziś jako architektka w Dreźnie, Ellen Wölk była przez lata związana z Uznamskim Festiwalem Muzycznym jako dyrektorka artystyczna i mieszka w Poczdamie.

Wybór materiału

Wybór materiału – drewna – w jego pozornie nieobrobionej, surowej formie może być rozumiany jako obiekt nawiązujący do Morza Bałtyckiego: konkretnie jako kawałek drewna wyrzuconego przez morze, deska okrętowa, element mola – asocjacyjnie jako element łączący granice, znalezisko. Jednocześnie odzwierciedla początki produkcji papieru. Bez drewna druk – a więc rozpowszechnianie literatury – nie byłby możliwy.

Litery

Użycie liter (czcionek drukarskich) ULT nawiązuje dodatkowo do tego związku z drukiem i jednocześnie poprzez wybór poszczególnych liter ULT tworzy odniesienie do Uznamskich Dni Literackich. Litery w swoim pojedynczym istnieniu czynią myśli widzialnymi, nadają ideom i obrazom język – gdzie myśli są początkowo fragmentami w przestrzeni, poprzez pismo znajdują swoją formę. Początkiem pracy literackiej jest zazwyczaj konglomerat duchowych znalezisk, obrazów i myśli, który dopiero poprzez „frazowanie" zostaje ujęty w sensowną strukturę. Tak więc drewno i litery są początkiem i narzędziem idei literackiej i w swojej pozornie arbitralnej formie pozostawiają przestrzeń dla interpretacji i rozwoju myśli. Pozłocenie litery „L" tworzy skupienie na literaturze jako „matce myśli" i tym samym podkreśla jej znaczenie. Już w średniowieczu złote inicjały były używane, aby nadać książce dodatkową ekskluzywność. Użycie metalu w jego klarownej strukturze tworzy ostatecznie obramowanie znalezisk – zarówno literacko, jak i wizualnie. Obie części (górna i dolna) wyznaczają początek i koniec, podobnie jak grzbiety książek, między którymi dzieło w stałych ramach znajduje swoją formę – „fantazja ujęta w formę". Patrząc na nagrodę w jej kolumnowej formie, literatura i kreatywność są wyraźnie wyeksponowane – postawione na piedestale.